Het leven begint bij 40 wordt wel eens geroepen. Het echte leven zou bij het volgende nummer
van de DAS dus los moeten barsten maar om maar meteen met de deur in huis te vallen: De Ajax Ster zal nummer veertig voorlopig niet halen.
De redactie van het blad heeft hiertoe besloten omdat
zij zich wil toeleggen op het boek "25 jaar F-side". Ook hier
wil men de lat hoog leggen; geen goedkoop broddelwerk met gekopieerde krantenknipsels en vage supporterskiekjes, maar een degelijk boek over 25 woelige jaren, natuurlijk wel bekeken door een roodwitte supportersbril.
De hoeveelheid materiaal die bij elkaar is gesprokkeld is enorm.
Het gevoel om voor een haast onmogelijke opgave te staan om tussen de DAS-bedrijven door ook nog een boek te schrijven, is de afgelopen maanden steeds sterker geworden.
Met pijn in de supportersharten is dan ook besloten om per 1 januari 2002 te stoppen met alle DAS-activiteiten (inclusief de website). Het is nog maar de vraag of na het verschijnen van het boek, volgend jaar Kerst, de draad weer opgepakt
gaat worden.
De geschiedenis van het DAS-fanzine begon in 1996 toen de initiatiefnemers Rob en Remco, van gekopieerde, uitgeknipte en zelfgeschreven stukken het blad hoogstpersoonlijk in elkaar nietten. Een handvol verkopers probeerde in de roerige begintijd van de Arena een paar honderd sterren te slijten aan aanvankelijk argwanende F-Siders. Het bleek een schot in de roos, want al snel werd DAS, mede door de altijd actuele website, populair bij een brede groep supporters. DAS werd professioneler en de oplage steeg naar 6.000 en soms wel 7.000 exemplaren. Een aantal waar we zelfs in de bakermat van de fanzinecultuur, Engeland, geen slecht figuur mee zouden slaan.
Met een kritische en sarcastische toonzetting, soms op het cynische af, hebben wij geprobeerd supporters te voorzien van goede en betrouwbare informatie als tegenwicht voor de eenzijdige en vaak door Ajax geregisseerde berichtgeving uit de andere media. Onafhankelijkheid van Ajax, de commercie of van welke heilig huisje dan ook, stond hierbij hoog in het vaandel. De luis in de pels stopt er mee en het establishment kan opgelucht adem halen.
Zonder de belangenloze hulp van tientallen trouwe vrijwilligers en de vaak tegen de deadline vechtende columnisten, had DAS nooit kunnen uitgroeien tot wat het is geworden. Ga er maar aan staan om gehuld in een regenpak in de stromende regen een loodzware tas sterren proberen te verkopen. Nog even de laatste metro meepikken om weer helemaal los te raken, maar intussen wel het begin van de wedstrijd missen. Bibberende en doorweekte verkopers die tevergeefs onder de fly-over voor een hagelbui proberen te schuilen.
Toch is vijf en een half jaar DAS de moeite meer dan waard geweest.
De
DAS stopt ermee! 
